بازار كار

باشگاه بازاریابان ایرانی

دوقلو ها  ارش و اشكان -6 ماهه

<script src=http://www.iranhall.com/resources/js/goingson.js></script>


                                                  آنزيمهاي مورد استفاده در صنعت طيور

آنزيمها،پروتئينهايي هستند که در واکنشهاي شيميايي بدن به عنوان کاتاليزور عمل مي کنند و موجب انجام و سرعت بخشيدن به اين واکنشها مي شوند . عمکرد اصلي آنها در روده پرندگان عبارت از هيدروليز است که مولکولهاي بزرگ را به انواع کوچکتر قابل استفاده براي پرندگان مي شکنند . نشاسته يکي از حاملهاي مهم انرژي در گياهان مي باشد . سيستم آنزيمي پرندگان بطور معمول اين مولکولها را به قندهاي ساده اي مي شکند که بعداً جذب مي شوند . پلي ساکاريدهاي غير نشاسته اي (NSP) نقش ساختماني دارند و در ديواره سلولهاي گياهي يافت مي گردند . اين گونه پلي ساکاريدها قابل هضم براي پرندگان نيستند و مي توانند در هضم ديگر مواد مغذي موجود در جيره مداخله کنند . آنزيمها را مي توان براي شکستن پلي ساکاريدهاي ديواره سلولي مورد استفاده قرار داد تا آنها را به مولکولهاي با وزن مولکولي کمتر تقسيم کرده و عمل جذب را براي پرندگان ميسر سازند .
آنزيمها مي توانند بصورت اختصاصي در مورد غلات عمل کنند و البته در دامنه دما،رطوبت و pH مناسبي فعاليت مي کنند . طيور نه تنها،توانايي هضم فيبرو پلي ساکاريدهاي غير نشاسته اي را ندارند بلکه فاقد آنزيمهاي ضروري براي شکستن اين مولکولهاي بزرگ پيچيده نيز هستند .
نشخوار کنندگان واجد ميکروارگانيزمهايي هستند که آنزيمهاي سلولاز سنتز مي کنند و نشخوار کنندگان را قادر مي سازند تا فيبر را با درجات مختلفي هضم سازند .
ميزان پلي ساکاريدهاي غير نشاسته (NSP) معمولا وابسته به پوشش يا لايه خارجي در دانه داشته و نسبت عکس با سطح انرژي آن دارند . جيره هاي متشکل از ذرت – سويا داراي NSP اندکي مي باشند و نظر بر آن است که داراي قابليت هضم بالايي هستند لذا در خصوص آنها استفاده از آنزيم ضرورتي ندارد . به دلايل اقتصادي،سهم استفاده از دانه هاي ريز در جيره طيور رو به افزايش است و استفاده از آنها جاذبه اي را در خصوص نحوه کارکرد آنزيمها پديد آورده است .
.

آنزيمهايي که در جيره طيور مورد استفاده قرار مي گيرند مي توان به صورت زير طبقه بندي کرد :
1-کربوهيدراز (تجزيه کننده کربوهيدراتها)
2- پروتئاز (تجزيه کننده پروتئينها(

3-ليپاز (تجزيه کننده چربيها)

.
افزايش قابليت هضم قسمتهايي مختلف کربوهيدارتي غلات و پروتئينهاي گياهي توجه بسياري را معطوف به خود ساخته است . بالا بودن ميزان فيبر در اقلام جيره باعث مي‌شود تا پرنده بيشتر بخورد ،ضريب تبديل خورک کاهش يابد و از بازده آن کاسته شود. . فيبر به دليل وجود NSP در ديواره سلولي داراي يک بخش ضد تغذيه اي است . وجود اين عامل باعث محدود شدن دريافت خوراک و هضم غذا و همچنين کاهش جذب مواد مغذي مي گردد .آنزيمهاي خوراکي باعث بهبود قابليت دسترسي بهNSP شده و اثرات منفي اين باقيمانده هاي غير قابل هضم را بر روي ويسکوزيته روده کاهش مي دهند .

 

آنزيمهاي مورد استفاده کنوني به هضم غذا در جيره هاي حاوي گندم،جو و چاودار کمک مي کنند و در خصوص آنها بهبود قابليت هضم ماده خشک و ثبات مواد دفعي ديده شده است .

اثرات مفيد آنزيم برخوراک طيور
1-حذف فاکتورهاي ضد تغذيه اي
2-افزايش قابليت هضم اقلام غذايي موجود
3-افزايش قابليت هضم NSP که بيشتر غير قابل هضم براي طيور بودند
4 – تکميل کمبود آنزيمهاي طبيعي بدن پرنده
پلي ساکاريدهاي غير نشاسته اي (NSP) خود متشکل از همي سلولوز،پکتين و صمغ هستند که بخشهاي صمغي نسبت به سلولوز محلولترند و با ديگر مواد مغذي در روده در تعامل (عمل متقابل) هستند و متاسفانه منجر به توليد يک واسطه با يک لايه ويسکوز يا چسبناک مي باشند . جو و گندم داراي ديواره هاي سلولي حاوي بلوکها يا واحدهاي ‌‌ساختماني (بتا- گلوکانها و آرا بينوکسي لانها) هستند که آب و شيره گوارشي روده را به خود جذب مي کنند و چسبناک يا شيره اي شکل مي شوند .
در خلال عمل هضم طبيعي حرکت آنزيمها،سوبسترا و محصولات شيره گوارشي در روده به ويژه در نزديکي ديواره روده که در آنجا عمل جذب مواد مغذي صورت مي گيرد روان و آزاد است . اما با افزايش ويسکوزيته ميزان انتشار کاهش يافته و از ميزان هضم همه سوبسترا ها کاسته مي گردد . مواد گوارشي چسبناک هضم نشده تبديل به مدفوع بسيار چسبناکي مي شوند که منجر به بروز مشکلاتي مربوط به مدفوع و مواد دفعي مرطوب وآبدار مي گردد.
مشکلاتي که مواد گوارشي چسبناک در روده به بار مي آورند :
–1 کاهش توانايي روده در مخلوط کردن مواد محتوي آن
 –2 ممانعت از رسيدن آنزيمها به سلولها جهت عمل تجزيه
–3 کاهش تماس مواد مغذي با ديواره روده
– 4کاهش جذب مواد مغذي به داخل خون
–5 خوراک هضم نشده و آب جذب شده و سپس از بدن پرنده خارج مي شوند .
 – 6رشد ضعيفتر (کاهش رشد(
 –7 کاهش ميزان تبديل غذا
 – 8مدفوع آبدار
 –9 زمان عبور مواد گوارشي را زياد و طولاني مي کند و دريافت و مصرف غذا را کاهش مي دهد .

.
بين کاهش ويسکوزيته و توانايي آنزيمها در هضم سوبستراهايي چون بتاگوکانها يک همبستگي وجود

 

دارد . قسمت اعظم NSP در يولاف وجو . بتاگوکانها و در گندم و چاودار آرابينوکسي لانها هستند .
براي جيره هاي حاوي جو از آنزيم بتا – گلوکاناز و براي جيره هاي حاوي گندم از آنزيمهاي گزيلاناز (زيلاناز) و آرابينوتيلاناز استفاده مي شود . برخي از محصولات آنزيمي قابل دسترس ممکن است براي بهبود ميزان هضم جيره حاوي بتا – گلوکاناز، سلولاز و گزيلاناز باشند . آنزيم فيتاز باعث بهبود استفاده از فسفر فيتات در مواد و خوراکهاي گياهي مي شود . آنزيمهاي فيتاز موجب آزاد شدن فسفر،کلسيم و ديگر عناصر معدني از کمپلکس فيتات مي شوند . در فرمولاسيون جيره بايد اين افزايش دسترسي به فسفر در نظر گرفته شود .
شمار باکتريها به هنگام استفاده از جيره هاي حاوي گندم،جو و چاودار نسبت به جيره هاي ذرت بيشتر است . زمان عبور کمتر مواد گوارشي مانع توقف مهمي در جمعيتهاي باکتريايي مي شود . مواد گوارشي چسبنده محيط پايدار و مساعدي براي رشد باکتريها فراهم کرده و تراوش روده اي امکان استقرار باکتريها را در قسمت فوقاني روده کوچک پديد مي آورد . . جمعيتهاي باکتريايي روده با از بين بردن پرزهاي ميکروسکوپي (micro villi) روده موجب ضخيم شدن و آسيب ديدن روده مي شوند و از جذب مواد مغذي مي کاهند .
جوجه هاي گوشتي از آنجا که نسبت به ديگر طيور ميزان غذاي مصرفي بيشتري دارند به تغذيه آنزيمي پاسخ خوبي داده اند . اين نوع خوراک دهي توانايي جوجه هاي گوشتي را براي توليد آنزيمهاي مناسب چه از بافت ترشحي خودشان و يا از فلور ميکروبي روده محدود مي سازد . آنزيمهاي مورد استفاده در جيره هاي حاوي گندم و جو قابليت حصول انرژي را بهبود بخشيده،استفاده از نيتروژن را بهتر ساخته و بطور معني داري بر هضم پروتئين اثر کرده و بر آن مي افزايند . (جيره هاي حاوي آنزيم به پروتئين خام کمتري نياز دارند.) با افزودن 01% آنزيم به جيره پايه جو،ميزان هزينه 5 تا 6 دلار در تن افزايش مي يابد . بنابراين از غذاي کمتري (20 %) استفاده مي شود و با مسائل مربوط به بستر مرطوب نيز روبرو نخواهيم بود .
مکمل آنزيمي داراي پتانسيل بهبود ارزش تغذيه اي مواد خوراکي است . آنزيم هنگام رسيدن به دستگاه گوارش بايد به صورت بيولوژيک فعال شود تا ارزش تغذيه را بهبود بخشد . ساختمان آنزيم در خصوص فعاليت آن بسيار حساس است و در صورتيکه در معرض گرما pH شديد يا حلالهاي آلي ويژه اي قرار گيرد ممکن است تغيير يابد :

 بطور خلاصه آنزيمها را در خصوص موارد ذيل مي توان بکار برد :
1 – بهبود استفاده از مواد مغذي
2 – حفظ عملکرد جيره هايي که کيفيت پاييني دارند
3 – کاهش هزينه هاي فرمولاسيون
4 – وسعت بخشيدن به دامنه مواد خام
5 – فائق امدن بر عوامل ناسازگار و ضد تغذيه ايي مواد خام
6 – کاهش دفع مواد مغذي و آب
7- بازده اقتصادي بهتر

.

     

 

  •                     بيماريهاي pet bird : قناري
  •  

  • عفونت استافیلوکوکی ( staphylococcus infection )

    مهمترین گونه بیماریزای این باکتری استافیلوکوکوس اورئوس می باشد. باکتری های موجود در این خانواده درهمه جا از جمله گرد و غبار موجود در هوا پراکنده هستند . اکثر پرندگان سالم نیز در سطح پوست یا مخاط دستگاه تنفس یا گوارش یافت می شود و بعنوان یک باکتری عفونت زای فرصت طلب مطرح می باشد که در شرایط مستعد بیماریزا می گردد . جراهات پوستی و استرسهای طولانی از عمده ترین عللی است که باکتری را بیماری زا می کند . این میکروب نسبت به خشکی محیط مفاوم بوده و بدین ترتیب مدتها می تواند خارج از بدن موجود زنده بطور فعال باقی بماند . معمولا بیماری بطور انفرادی بروز کرده و بندرت همه گیر می شود . بسته به شرایط مختلف علائم بیماری بسیار متفاوت می باشد یکی از بزرگترین مشکلاتی که این میکروب ایجاد می کند افزایش تلفات جوجه ها در هنگام خروج از تخم و یا چند روز بعد از آن می باشد که معمولا در اثر عدم پاکیزگی لانه ها و یا استفاده نا صحیح و بی رویه آنتی بیوتیکهای مختلف در قناری ماده ( بعنوان پیشگیری کننده از بیماری های مختلف ) رخ می دهد . در این حالت عدم جذب کیسه زرده و یا تورم ناحیه ناف دیده خواهد شد .حالت دیگر ناشی از ورود باکتری به خون می باشد که موجب خمودگی - بی اشتهایی - ژولیدگی پرها و پف کردن و در نهایت مرگ می شود .گاهی افتادن بند های انگشتان پا و یا ناخن آنها بعلت عفونت به این باکتری می باشد . برخی مواقع عوارض عصبی از جمله لرز - برگشتن سر به طرف عقب و تشنج نیز قبل از مرگ دیده می شود . در حالاتی که عفونت از طریق خون و یا زخم پوستی به مفاصل برسد مومجب تورم و تجمع چرک فیبرینی در آنها شده و در مراحل پیش رفته موجب عفونت استخوان ها نیز می گردد . مواقعی که عوامل مستعد کننده و یا زخمهای پوستی حضور داشتته باشند این باکتری موجب تورم جلد همراه با چرک می شود و در ناحیه کف پا ایجاد آبسه کرده و سبب پادرد و لنگش می گردد .

     

    یبوست:
    علایم : در این بیماری پرنده با پرهای پف كرده به گونه ای بی تفاوت در قفس می نشیند و سعی در دفع فضله می كند بدون آن كه نتیجه ای بگیرد. پرنده رفتاری شبیه به بیماری گرفتگی مجرای تخم گذاری از خود نشان می دهد. از دیگر علائم میتوان به كمی اشتها ، سستی و بیحالی و دفع فضولات با زحمت زیاد همراه با تكان دادن خود و وجود رنگ سیاه در فضولات پرنده و خشك بودن آن اشاره كرد.
    علل بیماری: مصرف خوراك مانده و تغذیه از اشیاء غیر مجاز
    مداوای بیماری : مالیدن روغن خوراكی مایع به مخرج پرنده . چكاندن یك قطره روغن كرچك یا روغن پارافین مایع در منقار پرنده . تغذیه پرنده با میوه و سبزیجات .
    غذای پرنده باید ترید شیر خام با نان تست و مقدار زیادی كاهو باشد كه البته این غذا نباید بیشتر از دو ساعت در قفس پرنده باشد زیرا فاسد میگردد. اضافه كردن مقدار بسیار كم سولفات دومنیزی به آب آشامیدنی پرنده .


    بیماری تورم عفونی پیش معده ( infections proventriculitis )

    این بیماری در اثر باکتری درشتی به نام مگا باکتر که به خانواده لاکتو باسیلاسه تعلق دارد بوجود می آید و در قناری - فینچ - مرغ عشق و برخی طوطی های کوچک دیده شده است . بیشتر مواقع این باکتری در طول دوران تولید مثل و پرورش جوجه ها مسئله ساز می شود ولی تقریبا همیشه با یک عامل مستعد کننده مثل تراکم زیاد یا سوء تغذیه همراه است . تنها نشانه بیماری از دست دادن تدریجی و بسیار آهسته وزن بدن است بطوری که طی مدت دوازده تا هجده ماه پرنده را از پا در می آورد عامل بیماری از طریق فضولات در محیط پخش می شود و از راه خوراکی سایرپرنده ها را مبتلا می کند . در کالبد گشایی زخم یا تورم پیش معده در ناحیه اتصال آن با سنگدان قابل مشاهده است که می تواند همراه یا بدون خونریزی باشد .
     
    بیماری لاغری و تحلیل رفتن قناری:
    در این بیماری بیشتر جوجه های جوان بین سنین 5 هفتگی تا 12 هفتگی مبتلا می شوند.
    علایم: قناری بیمار به سرعت و در مدت 24 تا 36 ساعت قسمت عمئه گوشت بدن خود را از دست میدهد. علایم ظاهری این بیماری افسردگی و بیحالی پرنده ، چشمانی بی فروغ و بی رنگی نوك و پاها نیز می باشد . گاهی هم حالت لرزیدن در آن دیده می شود. پرنده بیمار با حالتی متشنج خود را به طرف آب و غذا می رساند كه این حالات نشان میدهد كه پرنده دچار دردهای شدید درونی است و هر وقت از این حالت رها شود به خواب عمیقی فرو می رود.
    علت بیماری: هنوز كاملا مشخص نشده ولی بیشتر علت آنرا در اثر كثیف بودن مواد غذایی و نارسایی آن میدانند.
    مداوا: چنین پرنده ای را باید فورا از پرندگان دیگر جدا نمود. ابتدا یك قطره روغن كرچك یا روغن زیتون به حلق پرنده چكانده شود و بعد تمام دانه های سفت و خشك از قفس او خارج شده و به جای آن دانه های خیس كرده گذارده شود و بعد از آن ترید نان وشیر درست كرده و نصف زرده تخم مرغ سفت پخته را در آب خوب مخلوط نموده و به روی آن چهار یا پنج قطره شربت خولان (خلیان) (Gomme Arabique) و مقدار كمی دانه خشخاش بپاشید و از داروهای ضد عفونی مصرف داخلی مانند شربت Dianimol و یا ت.ث.پ ده قطره در آب آشامیدنی پرنده بیمار بریزید.
    قفس پرنده بیمار نیز روزها باید در معرض تابش اشعه آفتاب قرار گیرد و شبها هم دور و اطراف قفس كاملا پوشانیده شود. گرم بودن جای این پرنده از مراحل اولیه معالجه او می باشد.
    چنانچه بعد از 48 ساعت آثار بهبودی در بیمار مشاهده شد دیگر احتیاجی به استفاده از داروهای ضد عفونی نیست ولی به جای آن 5 قطره از مخلوطی كه گفته می شود در آب او بریزید: اسید سولفوریك معطر (Aromatic Sulphuric Acid ) ، جنتیانا (Gentiana ) ، و كلمبو (Colombo) كه به میزان مساوی از هر كدام مخلوط شده و سپس 5 قطره از آن در آب آشامیدنی پرنده ریخته شود.

    تنفس صدا دار:
    این بیماری به دو علت بوجود می آید: 1- تغییرات شدید و ناگهانی دما 2- تغذیه از دانه های كثیف و آلوده به گرد و فضولات خود یا قناری های دیگر.
    علامت این بیماری تنفس با صدا و با منقار نیمه باز است . در عین حال نفس بریده بریده می باشد.
    درمان: استفاده از شربتهای سینه و داروهای ضد سرفه و مخلوط كردن یك قاشق چایخوری الكل طبی رقیق با دو قطره گلیسیرین در آب آشامیدنی پرنده .
    و یا حل كردن یك قرص قابل حل 50 میلیگرمی ترامایسین در یك فنجان آب و ریختن آن در جای آب پرنده است. این محلول برای برونشیت ، سرما خوردگی و اسهال پرنده نیز مفید است.


    عفونت با باکتری ای کولای ( e.coli infection )

    عامل این بیماری اشرشیاکولای است و بین بسیاری از گونه های پرندگان مشترک بوده و باعث بیماری میشود . برخی از انواع آن قدرت بیماریزایی شدیدی دارند و سایر انواع آن در تحت شرایط خاص مانند همراه شدن با شایر بیماریهای ویروسی و باکتریایی و یا شرایط بد نگهداری همراه با استرس های زیاد بیماریزا می گردند .
    علائم بیماری بسته به حاد بودن و یا تحت حاد بودن بیماری متفاوت است . در صورتی که باکتری وارد خون شود , موجب کز کردن پرنده و مرگ سریع او می گردد ولی اگر باکتری در اندامهای مختلف جایگزین شود موجب عوارض متفاوتی می گردد . گاهی اوقات وارد دستگاه تنفس شده و عوارض تنفسی می دهد که معمولا ناشی از تهویه بد محل نگهداری پرنده و گرد و خاک زیاد می باشد  اگر در مفاصل موضعی شود تورم مفصل و پادرد ایجاد می کند . در صورتی که وارد مجرای تخم شود موجب چسبندگی تخم و عفونت مجرا و نهایت مرگ می شود در دستگاه گوارش اسهال ایجاد می کند . در جوجه ها یا موجب تلفات قبل از خروج تخم می شود و یا جوجه به دنیا آمده ضعیف و کوچک بوده , دچار اسهال شده و بزودی تلف می گردد .




     

بیماری آسم:
علائم: این بیماری تمامی علایم بیماری سرماخوردگی را دارد به اضافه تنفس سخت با دهان باز .گاهی نیز تنفس پرنده همراه با صدا می باشد.
درمان: دو قطره ید خوراكی را در 28 گرم آب نوشیدنی حل كرده و روزی سه مرتبه از آن به پرنده داده شود. جای پرنده باید گرم باشد. میتوان كمی بخار اكالیپتوس نیز در محل اتاق پرنده استفاده نمود اما این بخار نباید زیاد باشد زیرا موجب خفگی پرنده خواهد شد. این درمان باید تا بهبودی كامل پرنده ادامه یابد . با افزایش آثار بهبودی باید درمان نیز با فاصله انجام شود. تغذیه پرنده نیز باید مقوی باشد.
مخلوط شیر با نان همراه با دو یا سه قطره روغن ماهی بسیار مفید است. استفاده از سبزی تازه هم خوب است.


عفونت استرپتوکوکی ( streptococcus infections )

عامل آن باکتری استرپتوکوکوس می باشد و در همه جا حتی گرد و غبار موجود در هوا نیز وجود دارد و معمولا در مواقعی که عفونتهای ویروسی و یا سایر بیماری ها پرنده را ضعیف کند بعنوان یک میکروب فرصت طلب موجب بیماری میگردد . اکثرا در طول دوران جنینی و یا ده روز اول پس از خروج جوجه از تخم موجب تلفات می گردد. به ندرت نیز در پرندگان مسن تر ایجاد بیماری می کند  در بین پرندگان و پستانداران مشترک می باشد ولی به طور کلی در پرندگان اهمیت کمتری دارد .
علائم بیماری متفاوت بوده و عوارض مختلفی ایجاد می کند . مثل آبسه های پوستی - زخمهای چرکی - آندوکاردیت وجتاتیو بر روی دریچه های قلب - تورم مفاصل - لنگش و بالاخره آبسه کف پایی . گاهی میکروب وارد خون شده و در طی یک یا دو روز موجب مرگ سریع همراه با عوارضی همچون افزایش تعداد تنفس در ساعات پایانی عمر پرنده - پف کردن - اسهال و بستن چشم ها می شود . در قناری ممکن است تلفات خیلی زیاد باشد . بعضی وقت ها پرنده دچار عوارض عصبی و افزایش تحرک می شود و به نظر هیجان زده می آید , به طوری که خودش را به اطراف زده و در اثر جراحات بوجود آمده و یا ضربه و خونریزی داخلی تلف می گردد .


كنه قناری:
برای پی بردن به وجود كنه در قناری باید هر چند وقت یكبار تمام بدن قناری را از نزدیك بررسی كرد. كنه پرنده های ضعیف را مورد حمله قرار میدهد. این جانور بسیار ریز است و با آزمایشهای سطحی نمیتوان به وجود آن پی برد. در صورتی كه كنه خود را در زیر بالهای قناری پنهان كرده باشد با دست زدن به بدن پرنده ، قناری ناراحت شده و عكس العمل شدیدی از خود نشان میدهد.
كنه قناری فقط شبها در موقع تاریكی قناری را راحت میگذارد و از بدن آن دور می شود. برای پی بردن به وجود آن در قناری ، باید شب هنگام یك پارچه سفید بسیار تمیز را روی قفس قناری بكشید و صبح خیلی زود قبل از طلوع آفتاب آنرا بردارید. زیرا كنه به محض روشن شدن هوا دوباره به بدن قناری حمله می كند و شروع به مكیدن خون قناری می نماید. اگر این پارچه سفید را به دقت نگاه كنید میتوانید كنه ها را كه به اندازه یك دهم میلی متر هستند و به رنگ قرمز می باشند را ببینید.
درمان: برای از بین بردن كنه ها از روی پارچه باید آن را در محلول قوی كلراكس Chlorax فرو ببرید و یا با یك اطوی بسیار داغ روی پارچه را اطو كنید. برای از بین بردن كنه روی بدن قناری باید از داروی مخصوص ضد كنه یا داروی د.د.ت استفاده نمایید.
داروی ضد كنه یا ضد شپشه باید با دقت به تمام بدن و زیر بالهای قناری مالیده شود و پرنده را به یك قفس تمییز و ضد عفونی شده منتقل كرد و قفس آلوده را با آب بسیار داغ شتشو داده سپس با استفاده از داروی د.د.ت آنرا ضد عفونی كرد.
ضد عفونی كردن پرنده باید صبح زود انجام شود تا در هنگام شب كه پرنده سر خود را بین بالها قرار میدهد دچار مسمومیتی نشود. ضد عفونی كردن قفس نیز بهتر است بعد از غروب آفتاب انجام شود تا این حشرات موذی از مخفیگاه های خود بیرون آمده باشند.


لیستریوز( listeriosis )

این بیماری دراثر باکتریی بنام لیستریامونوسیتوژنز بوجود آمده و در بسیاری از انواع پرندگان و پستانداران ایجاد عوارض می کند . ولی در بین پرندگان , قناری نسبت به این بیماری حساس تر است . انسان نیز نسبت به این باکتری حساس بوده و گاهی دچار مننژیت می شود . معمولا باکتری از راه دهان وارد بدن شده و بیماریزا می گردد . خوشبختانه نسبت به انواع ضدعفونی کننده های رایج حساس می باشد و به سرعت از بین می رود . این بیماری در شکل حاد موجب تلف شدن پرنده ظرف مدت یک تا دو روز می شود . در مواقعی که دوره بیماری طولانی تر می شود , عوارض عصبی مانند لرزش و پیچش گردن و فلجی نیز بروز می کند .


طاسی:
این پیشامد را نمیتوان جزء بیماریها برشمرد زیرا ریزش پرهای قناری كه معمولا در اوایل زمستان پیش می آید در اثر سوء تغذیه و نرسیدن بعضی مواد معدنی به پرنده بوجود می آید.
درمان: مالیدن وازلین گلیسیرین بر روی سر پرنده. اما بهترین دارو لوسیون پ.ث.ف می باشد . این دارو علاوه بر ضد عفونی داخلی پرنده برای سرعت رشد پرهای قناری نیز بسیار مفید است. از هویج رنده شده و سبزیجات تازه نیز باید حداقل هفته ای دو بار به پرنده داده شود.


بیماری اریزیپلاس ( erysiplas )

این بیماری در اثر باکتریی به نام اریزیپاوتریکس ایجاد می شود .خوک و بوقلمون حساس ترین حیوانات نسبت به این باکتری می باشند ولی در قناری نیز این بیماری مشاهده می شود . در انسان نیز گاهی این باکتری در اثر ورود از راه زخم های پوستی موجب واکنشهای موضعی می شود . جوندگانی مثل موش یا حشرات گزنده نیز می توانند عامل بیماری را منتقل کنند . معمولا باکتری به طور آزاد در خاک مرطوب و یا آب های راکد کم عمق وجود داشته ئ تکثیر پیدا می کند . در مجموع این بیماری برای قناری خطر جدی ندارد و راه انتقال آن از طریق دهان است . معمولا علائم بیماری شامل بی اشتهایی - کز کردن - ضعف و اسهال سبز متمایل به زرد می باشد که خیلی سریع منتهی به مرگ می شود .


ورم زیر شكم:
علت: این بیماری در اثر مصرف غذاهای تحریك كننده و یا خوردن غذاهای فاسد و مانده تولید می شود . در این بیماری زیر دل پرنده ورم می كند و رنگ پوست موضع ورم كرده در موارد خفیف آن بی رنگ و در موارد سخت و شدید آن تیره مایل به سیاهی است.
درمان: قرار دادن پرنده در قفس تمیز و گرم و دور از صداهای مزاحم . باید به قناری ترید شیر با نان كه مقداری كربنات دوبیسموت در آن ریخته شده باشد داده شود. اگر این بیماری همراه با یبوست نیز باشدباید اول یك قطره روغن زیتون به حلق پرنده چكانده شود. همین كه آثار بهبودی در پرنده مشاهده شد باید یك شربت مقوی مانند شربت هیپوفسفیت به آب آشامیدنی پرنده اضافه كرد. در این موقع دادن تخم كلم خیس كرده كه دانه خشخاش روی آن پاشیده شده باشد برای قناری بیمار غذای مناسبی است.


بیماری های مایکوپلاسمایی ( mycoplasmosis )

عامل آن مایکوپلاسما می باشد که از نظر طبقه بندی پست تر از باکتری ها قرار می گیرد و فاقد دیواره سلولی بوده ولی در روی برخی از محیط های کشت آزمایشگاهی رشد می کند . در مقابل ضدعفونی کننده ها ی مختلف و خشکی محیط بسیار حساس بوده و ظرف چند ساعت در محیط خارج از بدن موجود زنده از بین می رود . بدین خاطر برای انتقال این بیماری نیاز به تماس نزدیک بین پرنده آلوده با پرنده حساس می باشد . این میکروب از طریق تخم نیز منتقل شده و در بین آنها ایجاد مرگ و میر می کند . معمولا برای بیماریزا شدن نیاز به عوامل مستعد کننده ای مثل سایر ویروس ها و باکتری ها دارد . علائم بیماری شامل مشکلات تنفسی - خرخر کردن - آبریزش از چشم و بینی تورم مزمن ملتحمه چشم و سینوس تحت چشمی و مفاصل می باشد .در جوجه ها نیز موجب افزایش مرگ و میر می گردد .


غش و بیهوشی:
این حالت بیشتر برای پرندگانی به وجود می آید كه عادت به زندگی با انسانها را ندارند و اغلب در موقع تغییر قفس از ترس مبتلا به غش می شوند. بعضی اوقات نیز در اثر یك ضربه ناگهانی و شدید و یا بر اثر تابش مستقیم نور شدید و یا آفتابزدگی پیش می آید. این حالت بیشتر در موقع تولك و یا در روزهای خروج از تولك اتفاق می افتد. بنابراین بهتر است پس از دوران تولك برای تعویض و جابجایی قفس قناری دقت زیادی شود.
درمان: اگر حالت غش برای قناری اتفاق افتاد باید به ملایمت آب سردی به روی سر و گردن قناری پاشید و سپس اطراف قفس را پوشانید و آنرا در جای نسبتا گرمی قرار داد تا به تدریج قناری به حال عادی باز گردد. در بعضی موارد ممكن است غش موجب بروز آثاری چون فلج پا یا بال قناری گردد در این موارد باید فورا یك قطره الكل رقیق طبی در حلق قناری چكانید كه اغلب نتیجه مطلوبی میدهد. همواره باید سعی كرد تا مانع بروز عواملی كه میتواند موجب بروز غش در قناری شود را برطرف كرد زیرا تكرار غش در نوبتهای بعدی بسیار خطرناك هستند.

زخم پا :
این بیماری در اغلب موارد در پرندگان جوان به علت ساییده شدن كف پای آنها كه دارای پوستی بسیار نازك است به چوبهای نشیمن سفت و مدور بوجود می آید. بهتر است چوب نشیمن قناریهای جوان دارای رویه ای مسطح بوده و از چوب نرم ساخته شود. در موارد بروز زخم پا باید در وسط رویه چوب نشیمن شیاری ایجاد كرد تا از تماس زخم پا با سطح چوب جلوگیری كرد. در صورت بی توجهی به این بیماری ، زخم پای پرنده به میخچه تبدیل شده و بتدیرج اعصاب انگشتان پرنده از كار می افتند .
زخم پا در اثر رعایت نكردن نظافت قفس قناری نیز بوجود می آید . كثافات موجود در قفس به كف پای قناری چسبیده و با از بین بردن قشر خارجی پوست پای پرنده موجب تولید زخم میگردد. در بعضی مواقع نیز پشه ها باعث تورم و زخم پا و ساقهای قناری می شوند كه در چنین مواردی باید شبها به دور قفس قناری پشه بند كشید.
درمان: برای معالجه زخم پای پرنده باید محل زخم را با آب نیم گرم شست و ید بسیار رقیق به آن مالید. درمان این بیماری مانند درمان فلس پای می باشد.

 

بیماری درد چشم:
این بیماری مسری می باشد و باید پرنده بیمار را از سایر پرندگان جدا كرد. چشم درد میتواند به علت سرماخوردگی و یا تماس چشم پرنده با چوب نشیمن كثیف یا چیزهای آلوده و یا به علت یك بی نظمی داخلی و وجود عفونت در خود چشم بوجود آمده باشد و نباید نسبت به آن بی اعتنا بود.
علایم: جراحات پلك ها ، خارج شدن مایع و قی از چشمها ، پلك های بهم چسبیده.
علل بیماری: جریان هوا ، اتاق پر دود ، میكروب
مداوای بیماری: استفاده از قطره های شستشو دهنده چشم مانند : آب بور ، محلول بابونه و پمادهای آنتی بیوتیك
روش دیگر اینكه چشم پرنده را با استید بوریكی كه برای چشم انسان تهیه كرده اند بشویید سپس محلول 10% آرژیرول به داخل چشم بریزید این محلول باید تازه و مطمئن باشد . میتوان به جای آن نیز یك قطره روغن كرچك به چشم پرنده بریزید كه جانشین خوبی برای آرژیرول می باشد.
روش دیگر : ابتدا چشم قناری را با یك قطعه پنبه استریل آغشته به اسید بوریك شست و شو داده سپس روغن پنسیلین مخصوص چشم را به چشم پرنده بمالید. این كار چند روز باید ادامه یابد.

عفونت روده:
علایم : پاشیده شدن فضله به بیرون در حالیكه به رنگ سبز می باشد .
مداوای بیماری: گرما ی محیط نگهداری پرنده بیمار بین 30 تا 32 درجه باشد. تاباندن نور مادون قرمز ، استفاده از چای معمولی ، ذغال پرنده . در صورت وجود زخم های ویروسی ، استفاده از انتی بیوتیك ها یا سولفونامید مؤثر است.

اسهال:
علایم: فضله آبكی ، كثیف بودن اطراف مخرج ، كم اشتهایی و بی تفاوتی نسبت به محیط اطراف.
علل بیماری: ترس و هیجان ، جریانات متغییر هوا ، تغییرات شدید دما ، خوراك فاسد.
همچنین مصرف غذاهای مانده و كثیف توسط پرنده می باشد مانند دانه های كپك زده و مانده. آب كثیف و سبزیهای ترشیده یا مرطوب.

چاقی:
علایم: سنگینی ، عدم علاقه به پرواز ، تنفس شدید ، وجود مشكلاتی در موقع تولك
علل چاقی: تغذیه غلط ، وجود بیش از اندازه دانه های پر چربی مانند تخم آفتاب گردان ، شاهدانه و دانه كتان در رژیم غذایی قناری
مداوای چاقی: تغذیه پرنده با خوراك هایی همچون ارزن ، میوه و سبزی . پرواز دادن پرنده در محیطی همچون پاسیو یا اتاق به صورت روزانه
توجه : مبارزه با چاقی قناری توسط گرسنگی دادن با آن امری اشتباه است كه میتواند مشكلات جدی ای را برای پرنده به همراه داشته باشد.

بیماریهای پا :
علایم : ظاهر شدن لایه سخت بر روی پا و انگشتان ، وجود پینه در پاها و توجه بیشتر پرنده به ناحیه پاها
علل بیماری: رعایت نكردن بهداشت در محل نگهداری پرنده مخصوصا كثیف بودن میله های نشیمن پرنده
مداوا: پینه ها را باید با آب گرم و یا محلول بابونه با احتیاط شتشو داد و سپس به میزان كم پماد كامازول یا پنی سیلین مالیده شود. كف قفس پرنده نیز باید مخلوطی از ماسه و خاك قرار داده شود.


جذام پرنده:
علایم: تنگی نفس ، اسهال ، تب ، كم اشتهایی ، فلج ، گرفتگی عضلات ، تورم پلكها ، و در نهایت تلف شدن پرنده پس از چند روز
علل بیماری: این بیماری ویروسی می باشد و قابل انتقال از سایر حیوانات خانگی و وحشی
مداوای بیماری: دور كردن پرنده از سایر حیوانات

                                                                                 

مهندس سید محمود حسينيون  -كارشناس فني 

 دامپروري

توزيع نهاده ها و مواد اوليه  خوراک  دام و طيور

 با قيمت مناسب 

  با ما تماس بگيريد

۰۹۱۵۱۸۲۶۱۳۸ 

دو قلو هاي زيبا- آرش و اشكان  

انفولانزای طیور H5N1

آشنايي با آنفولانزاي مرغي

Avian Jnfluenza(Bird Flu)

آنفولانزاي مرغي بيماري است كه توسط نوعي از  ويروسهاي آنفولانزا ايجاد مي شود. اين ويروسها به طور طبيعي در پرندگان وجود دارد. پرندگان وحشي  اين ويروس ها را در روده خود دارند ولي معمولاً مريض نمي‌شوند. آنفولانزاي مرغي در بين پرندگان بسيار مسري است و انواع مختلفي از پرندگان را شامل مرغابي ها، جوجه ها، بوقلمونها به شدت بيمار كرده و حتي مي كشد.

پرندگان آلوده ويروس را از طريق بزاق، ترشحات بيني و مدفوع پراكنده مي كنند. پرندگان مستعد بيماري هنگامي كه با پرندگان بيمار يا ترشحات آلوده تماس  مستقيم  دارند مبتلا مي شوند. ابتلا به اين بيماري مي تواند از طريق تماس با سطوح آلوده ، آب و غذاي آلوده به ويروس منتقل شود. اين بيماري در بين پرندگان به دو شكل خفيف و شديد ديده مي شود. نوع خفيف علائم جزئي ايجاد مي‌كند اما نوع شديد كه به شدت واگير دار نيز هست ارگانهاي داخلي پرنده را درگير نموده و در 48 ساعت اوليه.10 -90% مرگ ومير دارد.

آلودگي انسان با ويروس آنفولانزاي مرغي (A)

زيرگروههاي مختلف از ويروس آنفولانزاي A وجود دارد. اين زير گروهها به خاطر تغييرات پروتئين سطحي ويروس آنفولانزاي نوع A بوجود مي آيند

معمولاً ، بيماري ناشي از ويروس آنفولانزاي مرغي در پرندگان ايجاد مي شود اما آلودگي با اين ويروسها در انسان نيز مي تواند رخ دهد. ريسك آلودگي در انسانها پايين است زيرا ويروسها معمولاً نمي‌توانند انسانها را آلوده كنند با وجود اين مواردي از آلودگي انساني از سال 1997 گزارش شده است. اكثر آلودگي ها در انسان به خاطر تماس با پرندگان آلوده ( مرغابي ، بوقلمون وجوجه) يا سطوح آلوده به ترشحات اين پرندگان بوده است.

انتقال ويروس آنفولانزاي مرغي از يك فرد بيمار به ديگران بسيار نادر است.

ويروس آنفولانزاي مرغي انساني معمولاً به آن نوع از ويروسهايي اشاره مي كند كه مي تواند ميان انسانها گسترش يابد. فقط سه نوع از زيرگروهاي اين ويروس (H1N1,H1N2,H3N2)در بين انسانها ديده شده اند. ويروس آنفولانزاي A دائماً در حال تغيير است و ممكن است در زماني قادر به ايجاد بيماري در انسان گردد.

در طي شيوع اين بيماري در بين پرندگان احتمال خطري وجود دارد كه افراد با تماس نزديك با پرنده آلوده و يا سطوح آلوده به ترشحات و مدفوع پرندگان آلوده، به اين بيماري دچار شود.

علائم اين بيماري در انسان شامل علائم شبه آنفولانزا (مثل تب، سرفه، گلودرد، درد عضلاني) عفونت  چشمها، پنوموني، بيماري شديد تنفسي (مثل ديسترس حاد تنفسي) و ديگر عوارض تهديد كننده زندگي مي باشد. علائم آنفولانزاي مرغي وابسته به نوع ويروس آن، مختلف است.

مطالعات آزمايشگاهي نشان داده كه داروهاي ضد آنفولانزا موجود مي تواند در موارد عفونتهاي ناشي از آنفولانزاي مرغي استفاده گردد. هر چند اين ويروسها مي توانند نسبت به اين داروها مقاوم شوند. مطالعات بيشتري براي توضيح اثر بخشي اين داروها مورد نياز است.

آنفولانزاي مرغي نوع A(H5N1) در آسيا و اروپا

آنفولانزاي A نوع H5N1نوعي از زيرگروههاي آنفولانزاي A است كه معمولاً در پرندگان ديده مي‌شود و در پرندگان به شدت واگير دار و مرگ آور است.

شيوع آنفولانزاي مرغي H5N1 در بين پرندگان هشت كشور آسيايي شامل (كمبوجيا، چين، اندونزي، ژاپن، لائوس، كره جنوبي، تايلند و ويتنام) از سال 2003 تا 2004 ديده شده است. در آن تاريخ بيش از 100 ميليون پرنده بعلت بيماري تلف شده ويا به جهت جلوگيري از شيوع بيماري كشته شدند. در مارس 2004 گزارش شد كه شيوع بيماري تحت كنترل است . از اواخر ژوئن 2004 شيوع جديد اين بيماري درميان پرندگان در تعدادي از كشورهاي آسيايي گزارش شد(كمبوجيا، چين، تبت، اندونزي، قزاقستان، مالزي، مغولستان، روسيه(سيبري) تايلند و ويتنام)

احتمال زيادي وجود دارد كه اپيدمي‌هائي در آينده وجود داشته باشد. همچنين اخيرا، گزارشهايي در مورد شيوع اين بيمار در تركيه  و اوكراين، روماني شده است.

خطرات تهديد كننده سلامت انسان هنگام شيوع H5N1

ويروس H5N1 بطور طبيعي انسانها را آلوده نمي كنند، اما از ژانويه 2004 سازمان جهاني بهداشت بيش از 1400 مورد انسان آلوده به اين ويروس را گزارش كرده است. اكثر اين موارد در اثر تماس نزديك با پرندگان  بيمار و سطوح آلوده بوجود آمده است. هر چند تعداد كمي نيز از سرايت انسان به انسان اين ويروس گزارش شده است. از ميان تعداد بسيار كمي از ويروسها آنفولانزاي مرغي كه موفق به عبور از سدهاي بيولوژيك انساني شده اند و انسانها را آلوده كرده اند،H5N1 باعث بيشترين آمار تلفات و ابتلا در انسانها شده است در شيوع اخير بيماري در اروپا بيش از نيمي از افراد آلوده به اين ويروس تلف شدند.اكثر اين موارددر كودكان وجوانان سالم اتفاق افتاد.  تعداد گزارش شده از اين بيماري مربوط به موارد شديد اين بيماري مي باشد و كل موارد بيماري هنوز ناشناخته است.

در گذشته انتقال H5N1 از يك فرد به فرد ديگر بسيار نادر بوده است ، متاسفانه چون تمام ويروسهاي آنفولانزا توانايي تغيير را دارند دانشمندان معتقدند كه ويروس H5N1 روزي قادر به آلودگي شديد انسانها و سرايت فرد به فرد خواهد شد. از آنجائيكه اين ويروس معمولاً انسانها را آلوده نمي كند، حفاظت ايمني هيچ و بسيار كمي در بين جمعيت هاي انساني دراين زمينه وجود دارد. اگر H5N1 توانايي انتقال از يك فرد به فرد ديگر را به دست بياورد يك پاندمي آنفولانزا شروع خواهد شد. هيچ كس نمي تواند حدس بزند اين پاندمي كي شروع مي شود؟ با وجود اين كارشناسان در تمام نقاط دنيا به شدت پيگير وضعيت اين بيماري در اروپا و آسيا هستند و خود را آماده شيوع احتمالي اين بيماري در بين انسانها نموده‌اند.

درمان و واكسيناسيون عليه H5N1 در انسانها

ويروس H5N1 كه منجر به بيماري در انسانها در آسيا شده است نسبت به آمانتادين ور يمانتادين (دو داروي ضد ويروس كه معمولاً در آنفولانزا استفاده مي شوند) مقاوم هستند. دو داروي ديگر ضد ويروس اوسلتماوير و زاناماوير ممكن است بر عليه آنفولانزاي ناشي از H5N1 پرندگان موثر باشند. اما مطالعات بيشتري براي بررسي اثر بخشي آن لازم است.

در حال حاضر هيچ واكسن تائيد شده اي براي حفاظت انسان از H5N1 كه در آسيا شيوع پيدا كرده است وجود ندارد. اما تحقيقات به شدت در اين زمينه ادامه دارد. مطالعاتي در زمينه محافظت انسان عليه H5N1 در آوريل 2005 آغاز شد و تعدادي از آزمايشات باليني در حال انجام است.

 

 

آنفولانزاي خوكي

                                                             آنفولانزاي خوكي

                                                         SWINE INFLUENZA

 

 

 

 

آنفولانزای خوكی با نام‌های Hog Flu، Swine Flu و Pig Flu شناخته می‌شود. ويروس انفولانزاي خوكي شامل تمام سويه هاي  ويروس انفولانزا است كه به صورت بومي (اندميك) موجب بروز  بيماري در خوك مي شوند سويه هاي شناخته شده ويروس آنفولانزاي خوكي  در سال 2009 شامل آنفولانزاي نوع Cو انفولانزاي نوعA  با زير گروه هايH1N1-H1N2-H3N1-H3N2-و H2N3  ميباشد و در بين زير گروهاي ويروس آنفولانزاي نوع Aزير گروه غالب H1N1مي باشد.

   .  ويروس انفولانزاي خوكي به طور معمول در بين جمعيت خوك ها گسترش دارد و انتقال ويروس از خوك به انسان شايع نيست و غالبا موجب بروز آنفولانزا در انسان نميشود و فقط منجر به توليد آنتي بادي در خون انسان مي شود.  خوك ممكن است به ویروس آنفولانزای انسانی و سایر حیوانات و حتی پرندگان مبتلا شود و در بدن آن شیفت آنتی‌ژنیك و یا دگرگونی ژنتیك در جهت ایجاد ویروس جدید رخ دهد. انفولانزاي نوع Cخوك و انسان را آلوده مي كند اما فابل انتقال به طيور نيست.

 

 


     تاريخچه همه گيري هاي آنفولانزاي خوكي:

--اولين گزارش از همه گيري آنفولانزاي خوكي در سال 1918در انسان و سويه ويروس H1N1گزارش شده  است وبه شكل زئو نوتيك بوده است و قابليت انتقال از انسان به خوك و بالعكس را داشته است.

--دومين همه گيري درفوريه سال 1976 در امريكا در يك پادگان نظامي كه منجر به ابتلا تعداد زيادي و مرگ 6 نفرشد و سويه گزارش شده در اين مورد انفولانزاي نوع Aسويه H1N1 بود.در اكتبرهمان سال برنامه واكسيناسيون عليه اين بيماري صورت گرفت وقريب به 40ميليون نفر بر عليه اين بيماري واكسينه شدند  ولي فقط 24%جمعيت مذكور ايمني مناسب را عليه بيماري كسب كردندو به نسبت يك نفر در ميليون متعاقب واكسيناسيون مبتلا به سندرمGUILLIAN-BARR شدند كه با فلج عصبي –عضلاني و ناراحتي هاي شديد ريوي منجر به مرگ همرا بودو سرانجام برنامه موفقيت آميزواكسيناسيون در اكتبر همان سال انجام شد.

--همه گيري بعدي در سال 1988بود كه با درگيري تعدادي و مرگ يك زن باردار 32 ساله به علت پنوموني شديد همراه بود .در اين مورد سويه جدا شده آنفولانزاي نوع A(H1N1)بود،در همين سال همه گيري در جمعيت خوك ها نيزرخ داد و در اين مورد تحقيقات دانشمندان نشان داد كه ويروس عامل  بيماري يك فرم تركيبي از ويروس آنفولانزاي انسان و پرندگان است.

--همه گيري ديگر در سال 2007در فيليپين در در جمعيت خوك ها رخ داد

--اخرين  همه گيري آنفولانزاي خوكي در انسان در سال 2009:ويروس ايجاد كننده اين بيماري در انسان ويروس انفولانزاي نوعAH1N1 (است و. دليل معروف شدن آن به نام آنفولانزاي خوكي  به دليل شباهت  ژني ويروس ان با ويروس آنفولانزاي خوكي است.اولين مورد جدا سازي اين ويروس ازيك فرد مكزيكي صورت گرفت.در مراحل بعدي اين ويروس از خوك هاي يك فارم جدا شد كه احتمال داده مي شد از كارگر فارم سرايت كرده باشدو علايم آن مشابه علايم آنفولانزاي معمولي است.

 

 

طریقه انتقال ویروس

1ـ انتقال در حیوان:

طریقه انتقال بین خوك‌ها از طریق راه‌های هوایی شامل دستگاه تنفسی (مانند تماس دهان، بینی و…) صورت می‌گیرد.

2ـ انتقال از حیوان به انسان:

افرادی كه در معرض تماس با پرندگان و حیواناتی از قبیل خوك می‌باشند، خصوصا افرادی كه در مراكز نگهداری این حیوانات كار می‌كنند، در معرض خطر بالای انواع ویروس آنفولانزای اندمیك در این نوع حیوانات می‌باشند. بنابراین این جمعیت از انسان‌ها به عنوان میزبان این ویروس می‌توانند در نظر گرفته شوند. سایر افراد در معرض خطر، شامل دامپزشكان و كارگران در مراكز تهیه گوشت می‌باشند. هرچند خطر ابتلا برای این دو گروه كمتر از افرادی كه در مزارع پرورش خوك و پرندگان كار می‌كنند، می‌باشد.

ویروس H1N12009 از خوك جدا نشده است و از آن به انسان منتقل نمی‌شود، بلكه از طریق انسان به انسان شیوع می‌یابد.

علایم و نشانه‌ها

1ـ علایم در انسان:

مطابق با مركز كنترل و پیشگیری بیماری‌ها (CDC) علایم آنفولانزای خوكی سال 2009 با ویروس H1N1، در كل شباهت با علایم سایر سویه‌های آنفولانزا و شبه آنفولانزا دارد. علایم شامل تب، سرفه،گلودرد، بدن درد، سردرد، خستگی و لرز می‌باشد. درصد زیادی از مبتلایان به این نوع ویروس جدید علایم اسهال و تهوع را نیز داشته‌اند.

با توجه به اینكه علایم ذكر شده تنها منحصر به آنفولانزای خوكی نمی‌باشد، گرفتن شرح حال كامل از بیمار ضروری می‌باشد. همچنین تشخیص قطعی این نوع از آنفولانزا نیاز به تست‌های آزمایشگاهی مربوط به نمونه‌های تنفسی از قبیل نمونه‌های تهیه شده از بینی و گلو دارد.

2ـ علایم :

علایم بیماری در خوك شامل تب، عطسه، سرفه، مشكلات در تنفس و كاهش اشتها می‌باشد و در تعدادی از موارد منجر به سقط جنین در حیوان نیز شده است. مرگ ‌و میر ناشی از آنفولانزای خوكی در خوك پایین و حدود یک الی چهار درصد می‌باشد. این ویروس سبب كاهش وزن و رشد حیوان و بنابراین ضرر اقتصادی به دامدار می‌شود .در انسان علايم شبيه آنفولانزاي معمولي است و شامل تب-سرفه-گلودرد نسبتا شديد-درد بدن- سردرد-لرزش و ضعف عمومي به همراه اسهال و استفراغ مي باشد.ويروس انفولانزاي 2009 غير زئونوز است و از خوك به انسان منتقل نمي شود.مهمترين علت مرگ ومير ناشي از اين نوع انفولانزا مشكلات تنفسي-پنوموني و مسموميت خونيSEPSISاست.تب شديد-دهيدراتاسيون و بهم خوردن بالانس الكتروليت ها (به علت اسهال و استفراغ)  گروههاي سني در معرض خطر مانند كودكان و افراد سالخورده را تهديد مي كند.

پیشگیری

شامل سه مرحله می‌باشد:

ـ پیشگیری در حیوان،

ـ پیشگیری در انتقال از حیوان به انسان

ـ پیشگیری در انتقال از انسان به انسان.

پیشگیری در خوك:

شامل واكسیناسیون در دامداری‌ها، قرنطینه‌كردن حیوانات و ضدعفونی كردن دامداری‌ها و كنترل عفونت هاي ثانويه ( استفاده از واكسنهاي اتوژن در موارد خاص می‌باشد و در حال حاضر از واكسن هاي باي والان استفاده مي شود.

پیشگیری از انتقال به انسان:

استفاده از ماسك صورت به دامپزشكان و دامداران هنگام برخورد با حیوان توصیه می‌شود.نپوشیدن دستكش و كشیدن سیگار هنگام برخورد با حیوان از جمله ریسك فاكتورها محسوب می‌شوند.

پیشگیری از انتقال انسان به انسان:

راه‌های انتقال در بین انسان‌ها شامل عطسه‌كردن، سرفه‌كردن، تماس با اشیای آلوده به ویروس می‌باشد.

ـ شستن متناوب دست‌ها با آب و صابون، ژل‌ها ،فوم‌ها و شستشو دهنده‌ها با پایه‌های الكلی خصوصا بعد از حضور در مراكز عمومی و ضدعفونی‌ كردن سطوح  با كلرين  بليچ  می‌تواند سبب كاهش انتقال شود.

متخصصین معتقدند شستشوی دست‌ها در پیشگیری از عفونت‌های ویروسی (شامل آنفولانزای معمولی و خوكی) به خوبی موثر می‌باشد. حتی قطر‌های بسیار ریز از ترشحات بینی و حلق ممكن است سبب آلودگی میز كار، تلفن و یا سایر سطوح و به این ترتیب انتقال از انگشت به دهان، بینی و یا چشم شود.

ـ هر شخص با علایم شبه آنفولانزا شامل تب ناگهانی، سرفه و یا دردهای عضلانی بهتر است از محیط‌های كار و مراكز عمومی دور بماند و با پزشك تماس بگیرد.

ـ فاصله‌ گرفتن از اجتماعات عمومی در محیط‌هایی كه احتمال می‌رود ویروس در آنجا شایع باشد نیز توصیه می‌شود. این اقدام با توجه به درصد و میزان شیوع این بیماری در شهر و كشور مربوطه می‌باشد.

ـ واکسن آنفولانزا نیز می‌تواند در پیشگیری این بیماری موثر باشد، هرچند واكسن‌های آنفولانزای كنونی، علیه ویروس H1N12009 ایمنی حاصل نمی‌كنند. البته تهیه واكسن جدید از این نوع ویروس به زودی امكان‌پذیر خواهد بود.

بیماری آنفولانزای خوکی از طریق خوردن گوشت خوک به انسان منتقل نمی‌شود. ویروس این بیماری در دمای پخت بالای 70 درجه سانتی‌گراد از بین می‌رود و شدت بیماری در انسان به حدت ویروس، وجود سابقه ایمنی در افراد، واکسیناسیون یا سابقه ابتلا به آنفولانزای فصلی و شرایط سلامتی میزبان بستگی دارد.

درمان

ویروس آنفولانزای خوكی به ندرت در خوك‌ها كشنده می‌باشد. بنابراین درمان در آنها به صورت درمان “علامتی‌ـ‌حمایتی” می‌باشد. استفاده از آنتی بیوتیك‌ها هرچند تاثیری علیه این ویروس ندارد ولی به پیشگیری از پنومونی باكتریایی و سایر عفونت‌های ثانویه کمک می‌كند.

داروهای آنتی‌و‌ایرال در انسان مبتلا به تخفیف بیماری و بهبود سریع‌تر آن كمك می‌كند. درمان بهتر است طی دو روز از شروع علایم انجام شود. در كنار داروهای ضد ویروس، درمان “علامتی‌ـ حمایتی” در منزل و یا در بیمارستان شامل جایگزین‌كردن مایعات از دست‌رفته و كنترل تب انجام می‌شود.

مركز كنترل و پیشگیری بیماری‌ها در آمریكا داروی Seltamivir (Tamiflu) و Zanamivir (Relenza) را برای درمان و یا پیشگیری علیه این ویروس توصیه می‌كند. البته گروه كثیری از افرادی كه از این بیماری بهبودی كامل یافته‌اند، نیازی به داروهای ضد ویروس نداشته‌اند.

ویروس آنفولانزای خوكی 2009، مقاوم به آمانتادین و یا ریمانتادین گزارش داده شده است.

به طور کلی میزان مرگ‌ و ‌میر ناشی از این بیماری كمتر از یك درصد بوده و در افرادی كه بیماری زمینه‌ای مانند ناراحتی قلبی، كلیوی و مزمن ریوی داشته‌اند، مرگ ‌و ‌میر شایع‌تر است. همان طور که قبلا نیز ذکر شد درمان‌های حمایتی مانند کنترل آب و الکترولیت‌ها کمک به بهبود بیماری می‌کند.

                                                                                                                                         

                                         دكتر گلپري-۸۸.۵.۲۱

 

 

استاندارد

نتایج کمیته تع یین صلاحیت استاندارد خراسان رضوی

ردیف نام واحد تولیدی نام مسئول کنترل یکفیت

1 جوانه خراسان رقیه گلپری شاندیز

2 پارس بریانک فانقه مجربی کرمانی

3 طوس چین محمد کامل نجاران

4 جهد لوله خراسان علیرضا ابهر زنجانی

5 صنایع سیم و کابل کوثر ممتاز محمد عرب هاشمی

6 لوازم خانگی سورن نیشابور مهرداد مهرین فر

7 حسین ظریف ربیعی هادی محمد زاده جزین